Nie przebaczę…

Śmiechu, który pragnie tak pięknie się śmiać
Nie przebaczę
Radości, która chce malować nam twarz
Nie przebaczę
Wędrówki naszych nóg prosto w stronę słońca
Nie przebaczę
Snów, które nie wyśnią się nam aż do końca
Nie przebaczę
Piękna, które zostanie tylko w sercu i w głowie
Nie przebaczę
Nocy przespanych znowu nie przy sobie
Nie przebaczę
Zwątpienia w jutro, co nadejść przecież i tak musi
Nie przebaczę
Bylejakości, która znów tak kusi
Nie przebaczę
Zwątpienia, strachu, żalu za tym co odchodzi
Nie przebaczę
Tej samotności, co w sercu się rodzi
Nie przebaczę
Życie jest przecież ciągle dla nas i przed nami
Uda się nam wszystko… skoro tak kochamy.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.