Kropka

Kiedy dopiszę list do końca
Kiedy czas minie znów za szybko
Czy pozostanę słowem, gestem?
Czy będę choćby dobrą myślą?
Jak w pamiętniku się zapisze
To moje życie niepoprawne
N – jak nadzieja? M – jak miłość?
Czy Ż – bo może takie „żadne”?
Czy wolno będzie mi zagościć
Gdzieś przy ognisku na polanie
Prostą łzą jedną na policzku
Wyczarowaną wspominaniem
Czy będę mogła tu pozostać
Szczerym uśmiechem i marzeniem
Mieć swoje miejsce w sercach, duszach
I nie odpłynąć w zapomnienie
Dlatego dzisiaj, gdy już wierzę
Że kropką wszystko się zaczyna
Stawiam ją w myślach, w sercu, w czasie
Kropka… wieczności drobina.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.